wtorek, 22 marca 2016

Nowe odkrycie sałatki z tuńczykiem i trochę gadu, gadu


Cały mój wolny czas zajmuje oczywiście ogród:-) Sprzątanie i przycinanie. Gdyby nie pomoc M. i rodziców zdaje się, że lato by mnie zastało:-) Mam teorię, że chyba sąsiedzi lub krasnale z lasu w nocy podrzucają nam liście... Bo jak inaczej wytłumaczyć fakt, że ciągle się grabi, a liści i igieł jakoś nie ubywa?:-) Dzisiaj przed pracą miałam już skończyć... Został taki malutki kawałek pod drzewami... Niestety pada:-(  Ale działka przygotowana na Święta i wiosnę też. Rośliny zostały podsypane nawozem, trawnik zaareowany, drzewa i krzewy przycięte. Teraz można zająć się wędzeniem mięs i pieczeniem spodów pod mazurki:-)
Niedawno jeszcze było tak:



Teraz nieśmiało zaczyna gościć Wiosna / zdjęcia z przed grabienia:-) /





Dzisiaj przedstawię sałatkę, którą przygotował mój M. na kolację. Poprosiłam go, żeby zrobił sałatkę z tuńczykiem. Miał wykorzystać do niej rukolę i połączyć ją z kapustą pekińską. Pomylił zieleniny i dodał jarmuż. Wyszło pysznie !



Jarmuż z tuńczykiem

  • puszka tuńczyka w oleju w kawałku
  • kilka garści jarmużu / ja bym go krótko blanszowała na maśle /
  • gruszka
  • czerwona cebulka
  • garstka pestek z dyni / prażonych /
  • kilka suszonych pomidorów
  • sos: łyżka majonezu, łyżka keczupu, łyżka keczupu 
Blanszowany minutę - dwie na rozgrzanym klarowanym maśle, jarmuż byłby miękki. Nasz był mocno chrupiący, ale mnie to pasowało. Obraną gruszkę kroimy w kostkę, cebulę w piórka , sparzamy wrzątkiem, dynię prażymy na gorącej patelni, suszone pomidory w kawałki; dodajemy tuńczyka; produkty mieszamy, wykładamy do salaterki lub półmiska i polewamy sosem;

Zdjęcie niestety zupełnie nieostre..., bo zrobione w ostatniej chwili, gdy niewiele już zostało:-(

Przedświąteczne pozdrowienia !





niedziela, 6 marca 2016

Rosół z kołdunami u Małgosi i Roberta

Niedziela minęła mi na porządkach w ogrodzie. Niestety nie było całkiem sucho, nie mogłam ciąć krzewów, ale udało mi się wyciąć zeszłoroczne trawy, paprocie, mimozy.
Zagrabiłam masę zeschłych liści, które przez zimę przywiało z lasu. Dużo zrobił wcześniej mój M. Ostatnio bardzo poszerzył swoje zainteresowania:-) Nie tylko pomaga mi w ogrodzie / chociaż nie lubi tego/, ale spełnia się kulinarnie. Wczoraj oboje byliśmy w pracy, a  M. z samego rana ugotował gar pysznego białego barszczu, na smaku z wcześniej uwędzonej i ugotowanej szynki.:-)
Dzięki temu obiad był na dwa dni, a ja mogłam poszaleć dzisiaj w ogrodzie.
Zastanawiałam się jaki przepis dziś przedstawić. Jakiś czas temu lepiłam pierożki z baraniną fachowo nazywane kołdunami. Zabrałam do Małgosi i Roberta podając je z rosołem. Myślę, że to ciekawy przepis obiad specjalnej okazji, imieninowy, czy świąteczny.


Przepis:

  • około 4-5 litrów rosołu
  • 80 dag baraniny
  • ok.3/4 szklanki rosołu / u mnie kura i indyk /
  • jajko
  • sól, pieprz 
  • 1-2 ząbki czosnku
Umytą, osuszoną baraninę przekręcamy przez maszynkę, dodajemy jajko, posiekany drobno czosnek, doprawiamy do smaku; dolewamy po trochu chłodnego rosołu, cały czas mieszając mięso; rosołu dodajemy tyle, żeby mięso było miękkie i elastyczne;

Przygotowujemy ciasto na pierogi np.JAK TUTAJ; tym razem lepiłam małe pierożki, rozwałkowując ciasto na cienko i wykrawając kółka małą szklanką.



Małgosi i Robkowi bardzo smakowały, nam oczywiście też:-) Mój M. na drugi dzień przygotował sos grzybowy i mieliśmy pierogowy obiad w TAKIEJ POSTACI





środa, 24 lutego 2016

Karp z domowej wędzarni i znowu trochę wspomnień

Dzisiaj wspólny wolny dzień:-) Oprócz planowanych podwórkowych porządków chcieliśmy z M. poprzycinać drzewa i krzewy owocowe: przeszkodził nam śnieg i grad:-) Za to M. uwędził karpia ! Była to druga odsłona. Pierwszego wędziliśmy w Trzech Króli,  w pośpiechu nie zrobiliśmy zdjęć:-( Dziś są ! Imieninową rybkę mojego M. zjedliśmy z towarzystwie Rodziców. Tata, który z ryb jada tylko płaty bez ości, a karpia w ogóle, zajadał ze smakiem / tylko mu się uszy trzęsły /, a mama stwierdziła, ze to najlepsza ryba jaką jadła. Lepszej opini nie potrzeba:-)


Przepis:


  • karp min. 3 kg lub większy / z dobrego źródła /
  • marynata: na litr wody 2 łyżki soli, ziele, liście laurowe
  • wędzarka opalana drzewem liściastym 
Karpia myjemy, patroszymy, dzielimy na dzwonka / nie jest to łatwe przy tak dużej rybie / , płuczemy dokładanie i wkładamy do marynaty na min.12 godzin. Dzwonka osuszamy , obwiązujemy podwójnym sznurkiem masarskim i wędzimy w nagrzanej wcześniej wędzarce min. 3 godziny. Można również wędzić rybę na grilu drzewnym, choć pewnie nie będzie to to samo:-)



Wędzony karp jest niesamowity. Mogłabym jeść go co tydzień:-) Jednak cena jest trochę zaporowa: taka rybka na jeden obiad to 45 zł. Trochę sporo.

Dzisiaj jeszcze oprócz zdjęć super ryby, zapraszam do obejrzenia paru fotek z karnawałowej zabawy pt. Lata 70. Bawiliśmy się na niej z przyjaciółmi i znajomymi do białego rana. Muszę tu zaznaczyć / dla potomności i młodszego pokolenia/, że dla mnie przyjaciele to Wielka Wartość Niematerialna. Pociecha w trudnych chwilach, radość ze wspólnych spotkań, wyjazdów, zabaw, dobre myśli i pozytywna energia.
Nawet zgrzyty i gorsze chwile są po to, aby nic przyjaźni wzmocnić, połatać i skleić.
Jestem szczęściarą mogąc powiedzieć, że mam PRZYJACIÓŁ.
                                      



To my:-)

Pozdrawiam serdecznie!


czwartek, 18 lutego 2016

Deser czekoladowy z galaretką u Małgosi i Roberta

Jak pisałam juz wiele razy odwiedzam Małgosię i Robka od dwóch ponad lat raz w tygodniu. Policzyłam z pomocą mojego M, że na pewno już 100 pękła:-)Sądzę, że można powiedzieć iż znamy się już dobrze? Nie zawsze mogę poświęcić im tyle czasu ile bym chciała,  z każdego spotkania wychodzę bogatsza o nowe doświadczenia, czasem zła z bezsilności na niesprawiedliwość losu, ale zawsze przepełniona dobrymi emocjami. Wiem, że nawet ludzie ciężko chorzy i cierpiący mogą kochać, być kochanymi i sprawiać, że życie ludzi wokoło staje się lepsze. Bardzo się cieszę, że ich mam:-)
Deser który przedstawię był zdaje się ostatnim przed Wielkim Postem, który zjadła Gosia. Postanowiła przez 40 dni nie jeść słodyczy. Bohaterka ! Zważywszy, że tak je lubi. Robert kusi Małgochę cały czas, ale ona nie ulega:-)


DESER CZEKOLADOWY:

  • 10dag gorzkiej czekolady dobrej jakości
  • 3 jaja, 2 łyżki cukru pudru
  • galaretka rozpuszczona w 1 szklance wody; 
  • dowolne owoce do przybrania
Czekoladę rozpuszczamy w kąpieli wodnej / lekko studzimy/ , żółtka ucieramy z pudrem na puch; dodajemy do czekolady; białka ubijamy na szywno i delikatnie mieszamy z musem czekoladowym; stężoną galaretkę kroimy w kostkę; w salaterkach układamy galaretkę, na to mus czekoladowy; deser powinien zostać w lodówce około 2 godzin; przed podaniem dekorujemy owocami;

Smacznego.



Ja przygotowałam mus, a ponieważ galaretka musiała stężeć nie udało mi się dokończyć deseru. Zrobiła to moja Córcia drugiego dnia, podała oraz sfotografowała / pod czujnym okiem Gosi :-) /, a zdjęcia wysłała mnie. Zeszło mi z tym wspisem oj zeszło ...

Ciekawe co uda mi się przygotować im jutro?

Serdecznie pozdrawiam wszystkich zaglądających !



poniedziałek, 1 lutego 2016

Fasola nie po bretońsku i dłuuugi niedzielny spacer

Mój M. niedzielę ma wolną co drugi tydzień. Dlatego skuszeni piękną sobotnią pogodą postanowiliśmy wybrać się z kijami do naszego Kazimierza nad Wisłą. 
Niedzielny ranek przywitał nas chmurami i wiatrem:-( Prognozy pokazywały 3-5 stopni, mocne podmuchy oraz dużą wilgotność powietrza. Przykro. Była alternatywa, owszem: siedzenie pod kocem i TV. Ewentualnie książka. Potrzeba ruchu zwyciężyła!
Muszę tu podkreślić, że rok temu taka sytuacja byłaby niemożliwa. M. nie dałby się chyba wołami zaciągnąć na 10 km spacer w taką pogodę ! Codzienny fitness od 11 miesięcy zrobił swoje.
 Moja połówka ma kondycję taką, że ja wymiękam. Nasza dieta nie jest jakaś szczególnie odchudzająca: staramy odżywiać się racjonalnie, zdrowo i przede wszystkim regularnie. Dlatego fasolkę po bretońsku zamieniłam na taką:




A mój M. pięknie ją doprawił i podał. Pomysł na suszone pomidory zaczerpnęłam od Wiewióry TUTAJ . 
Przepis: / 3 porcje /

  • szklanka białej fasoli
  • szklanka czerwonej
  • sól, pieprz
  • 1/2 łyżeczka mielonego kminku
  • 1/2 łyżeczki majeranku
  • szczypta chilli
  • suszone pomidory;
  • dwie duże cebule, ząbek czosnku
Fasolę zalewamy wrzątkiem, moczymy przez noc; odcedzamy, zalewamy wodą, solimy i gotujemy do miękkości; pod koniec gotowania dodajemy przyprawy suszone; odcedzamy; na niewielkiej ilości oleju dusimy cebule pokrojone w piórka oraz posiekany czosnek; do lekko zrumienionej cebuli / lekko solimy / dodajemy fasolę oraz kawałki pomidorów; lekko zasmażamy; zajadamy na obiad:-)

Po takim spacerze jaki mieliśmy wczoraj każdemu polecamy solidną porcję białka z odrobiną tłuszczu !
Zapraszam na spacer po okolicach malowniczego Kazimierza nad Wisłą.


                                 Wyszliśmy z Rynku ul. Krakowską i zatrzymaliśmy 
                                 przy Spichlerzu na herbatę - tak było zimno:-)



                                  
                                 Dalej nad Wisłą do wąwozu, który prowadzi na
                                 Albrechtówkę,


                              
                                Gdy skończyliśmy podziwiać okolicę z tarasu widokowego
                                schodzimy do Mięćmierza, wsi, którą upodobali sobie artyści


                                 Dalej maszerujemy przez  Okale


                                 
                                   Już prawie jesteśmy z powrotem: przez wąwóz
                                  i cmentarz na Rynek





A na koniec wyjrzało zza chmur słońce:-) Pozachwycaliśmy się chwilę pustym Rynkiem i poszliśmy mocno już głodni na obiad. Już po zachodzie słońca zmęczeni wracaliśmy 70 km do domu, na szczęście już na czterech kołach:-)

Pozdrawiam wszystkich zaglądających !!!

wtorek, 26 stycznia 2016

Karnawałowe faworki i trochę zimy

Karnawał w tym roku dość krótki, dlatego trzeba korzystać z okazji, spotykać się, rozmawiać, bawić się i  oczywiście jeść :-)
Ten weekend był pod tym względem niezwykle atrakcyjny. W sobotę bawiliśmy się w dużym gronie na zabawie pod tytułem: Gorączka sobotniej nocy, czyli lata 70. O tym w osobnym wpisie:-) 
W niedzielę organizowaliśmy spotkanie u Dzieci z okazji Dnia Babci i Dziadka. Córcia upichciła rosół palce lizać, a my z Siostrą bardzo dużą ilość pizzy :-) 
Ja na tę okazję usmażyłam górę faworków, które u nas je się tylko w karnawale.


Zdjęcie przedstawia tylko część:-)
Goście honorowi: babcia i dziadziuś naszych dzieci oraz ich prababcia / nasza babunia /, wydawali się być zadowoleni:-)  ze spotkania jak i prezentów.
Dziadkowie dostali zaproszenie na kolację do knajpy, a prababcia kolaż ze zdjęciami z  Jubileuszu 90- tych urodzin.

Przepis:

  • 6 żółtek
  • 2 łyżki śmietany
  • 2 łyżki spirytusu
  • tyle mąki ile zabierze masa 
  • 3 kostki smalcu do smażenia
  • puder do posypania
Do miski wbijamy żółtka, dodajemy śmietanę, spirytus; mieszamy łyżką; stopniowo dodajemy mąkę pszenną, mieszamy ; mąkę dosypujemy dotąd aż uzyskamy konsystncję lekkiego ciasta; wyrabiamy ręką, dosypując ewentualnie mąki; kiedy ciasto będzie dostatecznie elastyczne wybijamy go porządnie wałkiem do ciasta; kilka razy , z każdej strony; potem zagniatamy ponownie w kulę; odkładamy na 10- 15 minut do lodówki; po wyjęciu dzielimy na cztery części; trzy przykrywamy ściereczką; z jednej wałkujemy placek jak na pierogi, tylko jak najcieńszy, staramy się jak najmniej podsypywać mąką; radełkiem wycinamy paski szerokości  około 2-3 cm , długości około 12-15; każdy pasek przekrajamy wzdłuż / po środku / na około 5 cm i przewijamy; Smalec rozpuszczamy  i  robimy próbę temperatury wrzucając kawałek ciasta; jeśli zaraz wypłynie jest OK. Smażymy z dwóch stron na rumiano i odsączamy na ręczniku papierowym; po ostygnięciu posypujemy pudrem ;

Mój przepis od Mamy M. uważam za najlepszy; faworki są delikatne i chrupiące.
Nie uznaję smażenia na  oliwie, czy innym roślinnym tłuszczu, uważam, że jeśli  doda się od  razu określoną ilość mąki / np. dwie szklanki / to chrust może być  zbyt twardy;

Na koniec zapraszam na spacer po zimowym ogrodzie:-)








niedziela, 17 stycznia 2016

Chińszczyzna po polsku:-)

Jakiś czas temu odkryłam makaron pszenno- gryczany soba. Bardzo fajnie pasuje do gulaszu, przeróżnych sosów. Ponieważ jest lekkostrawny to tym razem przygotowałam go z wołowiną, warzywami  i sezamem. Mojej siostrze smakował bardzo, M. powiedział, że za dużo imbiru:-) Każdy może skomponować dodatki według własnego gustu.




Przepis  / trzy porcje /

  • dwie porcje makaronu soba / opakowanie podzielone jest na kilka porcji/
  • 1/3 średniego selera, 1/2 małej pietruszki, mała marchewka
  • kawałek świeżego imbiru
  • czosnek
  • mała ostra papryczka
  • sól, pieprz
  • sos sojowy
  • sezam
  • olej  / opcjonalnie orzechowy lub sezamowy / u mnie rzepakowy
  • kawałek wołowiny / u mnie goleń /
Wołowinę kroimy w paseczki obsmażamy ją na patelni z mocno rozgrzanym olejem, potem podlewamy wodą i dusimy do miękkości / w rondelku / trzeba również obsmażyć warzywa; do mięsa dodajemy papryczkę / trzeba pamiętać o jej wyjęciu /, ścieramy trochę imbiru; Kiedy wołowina będzie miękka dosmaczamy solą, sosem sojowym; dodajemy rozgnieciony czosnek, oraz warzywa; Gotujemy makaron wg. przepisu na opakowaniu; Mieszamy go z wołowiną i warzywami ; opcjonalnie można jeszcze polać odrobiną oleju; Sezam podsmażamy na suchej patelni; 
Makaron przekładamy do filiżanek, ubijając dość mocno i stawiamy jak babkę z piasku:-) na talerzu;  posypujemy sezamem; SMACZNEGO !




Wczoraj na urodzinach u siostry M. spędziliśmy przemiło całe popołudnie i wieczór.

Obiad  jak zawsze mistrzostwo świata. Kaczka / wolny chów:-) / , pierś z indyka z morelami w śmietanie i jeszcze sznycelki z kurzych piersi. Marzenie:-) Do wyboru dwie zupy : rosół i azjatycka z zielonego groszku. Każdy dostał to co lubi najbardziej.
A siostrzeniec Jędruś proszący o trzeci kawałek mojego tortu cudowny !
Tort truskawkowy  TUTAJ





Serdecznie pozdrawiam i życzę dobrego tygodnia wszystkim tu zaglądającym !